معلم عضیضم روظط مبارک

نبودنت ، راز برون افتاده ای ست که هر هفته در حنجره ام بغض می شود ،

وقتی غروب می شود ،

و من هنوز چشم در راهم ...

در دعای خود ، آرزوهای  بیماران سرطانی را

فراموش نکنیم

همزمان با آخرین روزهای سال " طریق "  در اندوه از دست دادن

 معلمی مهربان و دلسوز ، مدرسی توانمند و فرهیخته

 و

هنرمندی آسمانی

به سوگ می نشیند...

روحش شاد و فردوس برین جایگاهش باد

سال نو ، از آغوش مطهر خداوند فرا میرسد

وقلب من نیایش می کند:

خدایا! مرا متبرک کن

تا هر روز که در راه رسیدن به «تو» گام بر میدارم

سلام هم وطن.

میخواستم بزرگ بشم

درس بخونم مهندس بشم
خاکمو آباد کنم

زن بگیرم
مادر و پدرمو ببرم کربلا
دخترمو بزرگ کنم ببرمش پارک ,تو راه مدرسه باهم حرف بزنیم
خیلی کارا دوست داشتم انجام بدم

خوب نشد

باید میرفتم از مادرم, پدرم ,خاکم , ناموسم ,دخترم , دفاع کنم

رفتم که

دروغ نباشه

احترام کم نشه

همدیگرو درک کنیم

ریا از بین بره

دیگه توهین نباشه

محتاج کسی نباشیم

الان اوضاع چطوره؟؟

یه شهید 17 ساله

اللّهُمَ عَجِّل لِولیِّکَ الفَرَج

چند قرن است، بی تو می گریند، در هوای تو آسمانی ها

نام تو هر سه شنبه پیچیده است ، در شبستان نوحه خوانی ها

بی ریاتر از سید ما دیده اید؟؟

بیداد به تاریخ پیوست

تمام کاسه ایام را لبریز از بی قراری و سرشار از انتظار کردیم و لحظه لحظه سحرهایمان را مثل بلبل ، به عشق روی گلت ، نغمه دعا سر دادیم و قصه های حضور پر برکتت را مهمان دل پاک کودکانمان کردیم و شب های قدر ، تا صبح به امید گوشه چشمت ، چشم ها و دست های فقیر وجودمان را باز نگه داشتیم ؛ اما هنوز ،

 هنوز می دانم که قدر گل وجود نازت را در گلزار هستی نمی دانیم ..