بانوی ترانه های بارانی من

آرامش لحظه های طوفانی من

درکوچه نشسته ام که دستی بکشی

آرام شود کمی پریشانی من

دلم جز مهر مه رويان طريقي بر نمي گيرد

ز هر در مي دهم پندش وليکن در نمي گيرد

سر و چشمي چنين دلکش تو گويي چشم از او بردوز

برو کاين وعظ بي معني مرا در سر نمي گيرد

من آینه طلعت معشوق وجودم

از عکس رخش مظهر انوار شهودم

شیخ بهایی